
|
|
|||
|
|

Deutschland
Schwarzenberg
- Perle des Erzgebirges
Sagen
in erzgebirgischer Mundart
ausgewählt
und neu erzählt von Herrn Manfred Blechschmidt
aus
Schwarzenberg, Ortsteil Erla
Wie mer mit enn Wachseltoler
ümgieh muß
E Wachseltoler hot när dann
Zwack, wenn mer waß, wie mer dermiet ümzegieh
hot. Nort is
su e Ding
de
raane Gitt, wenn
oder net, is'r
kenn Pfifferlich waort.
Waar enn Wachseltoler derwischen ka, daor is gut raus, fer
dan is ausgesorgt, denn daor hot net när Pfeng, daar hot
aah andauernd Gelück
in Haus un Stall. Bezahlt su aaner, nimmt'r freilich senn
Wachseltoler derzu.
Er kriegt of Mark un Pfeng raus, hot sei schiene War, un greift'r nei dr
Tasch, stackt
sei alt gut Luder vun Wachseltoler lang
wieder drinne. Daor findt
sich vun allaane zerück
un denkt gar net dra, ebber emol auszebleibn.
Aufpassen muß mer oder daaretwaagn,
denn gibbt mer emol senn Toler ganz aus,
hot daar koa Kraft meh,
retour-zekumme un blebbt
dorten, wu
er is. Dos is eich nort freilich e darbes Ugelück.
Daoretwaogn hätt
sich schu mannichs ball in Laod dersaaft.
Waar enn selten
Wachseltoler gern hobn macht, daar gebraucht när e Kotz nei enn Sook ze stecken
un zer Mitternacht dermiet na dr Kirchntür ze traaten.
Dorten muß mer nort ne Teifel ruffen: „Teifel, ich breng
dr e See! dohier!
Gaab mer enn Wachseltoler derfür!"
Un eh mer sich versieht, haat enn dr Teifel su e Galdstückel
vür de Fuß
hi. Nu derf
mer net traaneln, muß geschwind dan Toler auflaasen, de Baa
nei de Hand namme
un ausreißen. Denn, macht dr Teifel erseht
dan Sook auf un merkt, doß'r ageschmiert is, möcht
e schlimm Ugelück geschaah. Dr Teifel speit,
rafelt un raunst,
doß när esu
de Funken fliegn. Nort packt'r oder die uschüllige
Kotz ben Wickel un haot
se gegn dr Kirchntür, doß dos arme Luder gammerlich schreit un heilt. Oder do muß mer lang esu weit fort sei, doß mer vun daare Schinderei nischt
mehr hört, sist
werd rner
stocktaab, un dr Wachseltoler is aah fort.
Nu gob's aah schu Leit, die wollten dan Wachseltoler wieder lus sei, un wußten net, wie se dos an dümmsten
machen würn. Derbei
is dos ganz aafach: Mer stellt sich rückwärts na e Wasser un haant
dan Toler übern Kopp wag. När net derbei ebber rückzu
oder seitzu saah!
Dos hätt kenn Zwack! Macht mer'sch oder
richtig, muß dr Teifel senn Wachseltoler wieder namme un is Maul halten.
Nu kunnt's oder aah sei,
daß mer emol enn setten
Wachseltoler miet
agedreht kriegt. Dos wollt mer oder aoh net. Denn, macht
daar Toler wieder dortenhi, wu er haarkam, hätt's enn doamisch
ausgerußt. Oder ver enn setten Schaden ka mer sich lecht
sichern: Legt mer nämlich enn selten Toler
nei e Wassergelos un deckt's mit'n Gesangbuch
zu, fängt door Toler a,
in senn Kafterle
hi - un haarzetanzen, denn nu
war er gebannt un kunnt ze senn alten Flack
nimer retour. In Gegntaol: Do mußt dr Besitzer razu
un mußt saoh, wie er ze senn Prochtstückel wieder kam.
![]()